Wie op een dinsdag- of woensdagavond de Champions League aanzet, kijkt sinds het seizoen 2024/25 naar een ander toernooi. De vertrouwde poules zijn verdwenen. Bovendien staan er vier extra clubs aan de start. Het nieuwe Champions League-format lijkt een technische aanpassing. Toch verandert het de kalender van spelers, de spanning in de stand en de reisplannen van supporters.
Van acht poules naar de nieuwe Champions League-opzet
Tot en met 2023/24 speelden 32 clubs in acht groepen van vier. Iedere club trof daarin drie tegenstanders, telkens thuis en uit. In het nieuwe Champions League-format staan 36 clubs samen in één ranglijst. Elke club speelt acht wedstrijden tegen acht verschillende tegenstanders: vier thuis en vier uit.
Deze aanpak heet het Zwitserse model en komt oorspronkelijk uit de schaakwereld. Ook daar speelt niet iedereen tegen iedereen, terwijl alle resultaten wel in één klassement tellen. Daardoor ontstaat een echt competitiegevoel zonder volledige competitie. Die zou met 36 clubs 35 duels per club vragen.
Meer duels en minder rust voor de spelers
Spelers merken de nieuwe opzet vooral aan een vollere agenda. In de eerste fase staan twee wedstrijden meer op het programma dan in de oude groepsfase. Dat verhoogt de fysieke belasting van het drukkere speelschema. Topclubs die zowel nationaal als Europees ver komen, houden minder rustmomenten over tussen de duels.
Daar komt bij dat speeldagen zeven en acht pas na de winterstop worden gespeeld. De periode tussen de competitiefase en de knock-outfase wordt hierdoor korter. Daarnaast lopen de interlandperiodes gewoon door.
Hoe de loting acht tegenstanders kiest
Bij de loting verdeelt de UEFA de 36 clubs over vier potten van negen. De indeling hangt af van de UEFA-clubcoëfficiënt. Dat is een ranglijst op basis van Europese prestaties uit eerdere seizoenen. De titelhouder en de sterkste clubs komen in pot 1 terecht.
Elke club krijgt vervolgens twee tegenstanders uit iedere pot. Tegen de ene speelt de club thuis, tegen de andere uit. Dat levert iedere deelnemer een mix van zware en minder zware duels op, verspreid over acht speeldagen. Clubs uit hetzelfde land ontmoeten elkaar in deze fase niet, dus elke uitwedstrijd is een reis naar het buitenland. Voor meereizende supporters is dat een aanleiding om ook de stad te verkennen. Inspiratie daarvoor vind je bij onze verhalen over reizen in Europa.
Wie doorgaat en wie Europa verlaat
Na de laatste speeldag bepaalt de eindstand wie verder mag. De clubs op plek 1 tot en met 8 gaan direct door naar de achtste finales. De nummers 9 tot en met 24 spelen eerst een play-offronde om de overige plekken.
Voor de nummers 25 tot en met 36 zit het Europese seizoen er dan op. In het oude format zakte de nummer drie van een poule nog af naar de Europa League. Dat vangnet bestaat niet meer. Vanaf de achtste finales volgen kwartfinales, halve finales en een finale. De eindstand bepaalt daarbij de plek van een club in het knock-outschema.
Nieuwe affiches en verre uitreizen voor supporters
Acht tegenstanders betekenen ook acht verschillende affiches. In de oude poules zag je als supporter drie tegenstanders elk twee keer terug. Nu is de variatie een stuk groter. Wie een uitduel wil bezoeken, kan de wedstrijd combineren met een paar dagen in een nieuwe stad. Een Europese voetbalavond wordt zo het begin van een korte stedentrip.
Een uitwedstrijd in een onbekende stad vraagt wel om wat voorbereiding. Plan de route naar het stadion vooraf en houd rekening met drukte rond de aftrap. Sommige steden voelen meteen vertrouwd, terwijl je in andere blijft zoeken naar de weg. Dat verschil hangt samen met de mentale kaart die je van een stad vormt.
Een toernooi dat tot de laatste speeldag blijft schuiven
Het nieuwe format maakt het toernooi groter en onvoorspelbaarder. Doordat alle clubs in één tabel staan, kan elk resultaat de stand tot en met de laatste speeldag veranderen. Spelers moeten intussen een vollere kalender aankunnen. Supporters krijgen er meer variatie voor terug en een stand waarin tot het eind alles mogelijk blijft.
Over de auteur
